ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 294 / 5

ประโยค-- พระพุทธวจนฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 118 แล้ว มีฝีมืออันล้ำแล้ว ยินดีในการละ ควรแก้การขอ ยินดีในการจำแนกทาน ย่อมอยู่คู่ครองเรือน, สมณะและพราหมณ์ในทั้หลาย ย่อมกล่าว (สรรเสริญ) เกียรติคุณของหญิงแ

เนื้อหาในพระพุทธวจนฉบับนี้กล่าวถึงความสำคัญของการละทานและการจำแนกทาน โดยระบุว่าคุณค่าของทานนั้นเกี่ยวข้องกับทั้งหญิงและชายในบ้าน โดยยกตัวอย่างกลิ่นที่สามารถฟุ้งไปตามลมหรือทวนลมได้ เหมือนกับสัตบุรุษที่

ประโยค - พระธัมมปวิตฉัฏฐวิกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 119 ฝอยใน-ภาพชื่อดวงดิ่ง โดยด้านยาวและด้านกว้าง มีประมาณ (ด้านละ) ๑๐๐ โหยน, รัสมิคดอกไม้ของต้นแคฝอยนั้นแอออกไปตลอด ๔๐ โหยน กลิ่นฟุ้งไปได้ ๑๐๐ โหยน, แม้

ข้อความนี้กล่าวถึงวิธีการที่กลิ่นของดอกไม้และกลิ่นของสัตบุรุษแตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเชิงศาสนา กลิ่นดอกไม้สามารถฟุ้งไปตามลม แต่กลิ่นของสัตบุรุษซึ่งรวมถึงพระพุทธเจ้าและพระสาวกสามารถฟุ้งไปได้ทุกทิ

प्रโคคฺ - พระอีมปรปฏิวัติฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 120 เทียบได้. ในกลางบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอริยผลทั้งหลาย มี โสดาบัคฺผลเป็นดับ, เทวดานี้ประโยชน์แก่ชนแล้ว ดังนี้แล. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถระ จบ.

ประโยคอา๖ พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ ๑๒๑ 10. เรื่องถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสสปเถระ: [42] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวิหาร ทรงปรารถนา ถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสสปเถระ ครัสพระธรรมเ

เรื่องราวเกี่ยวกับการถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสสปเถระ เมื่อพระศาสดาประสงค์ถวายบิณฑบาตในเวลาอยู่ในพระวิหาร ขณะที่นางอัปสรประมาณ 500 นางต้องการถวายบิณฑบาตแก่พระเถระและได้เตรียมบิณฑบาต 500 ที่ ในขณะที่พระเถ

ประโยค - พระภิษัปปะที่ถูกจูงแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 124 ทำเป็นกฐินจอบอยู่บ่อบหนึ่งแล้ว ได้ให้คำตอบว่า "มี นาย" ท้าว สักกะ ตรัสว่า "ท่านเจ้าข้า พระคุณเจ้า อย่าคิดเลยว่า ทาน เศร้าหมอง หรือประดิษฐ์ โปรดทำควา

ในหน้าที่ 124 ของพระภิษัปปะที่ถูกจูง มีการสนทนาระหว่างพระเถระกับท้าวสักกะเกี่ยวกับการแบ่งปันทานและความสำคัญของการทำความดี ซึ่งท้าวสักกะได้ถวายความช่วยเหลือแก่พระเถระ และมีการกล่าวถึงความคิดถึงการช่วยเ

ประโยค - พระธรรมปฐුฏฐุตถูภาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 126 [มหากัสสปเถรานสูตร] เพราะเหตุนัน พระธรรมสังคากาจารย์ จึงกล่าวว่า :- "สมณะหนึ่ง พระผุ้งพระอภากา ประทับอยู่ในพระมหาวันกลนท- นิวาสสถาน ใกล้กรุงราช

พระมหากัสสปเถระเป็นบุคคลสำคัญในพุทธศาสนาเรื่องราวในบางส่วนได้อธิบายถึงเหตุการณ์ที่ท่านเดินทางไปบิณฑบาตในกรุงราชคฤห์ พร้อมกับการมีส่วนร่วมของเทวดาที่มอบหมายงานให้เขา เมื่อเข้ามายังที่ ประทับของท้าวสักก

ประโยค – พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑ – หน้า 127 เทียว, ครั้นทอพระเนตรเห็นแล้ว เสด็จออกจากเรือน ทางต้อน รับ รับบาตรจากมือ เสด็จเข้าไปสู่เรือน คดข้าวสุกจากหม้อ ใส่ เติมบาตรแล้ว ได้ข่าวแก่นักพระมหากัสสม

เนื้อหาในพระธัมมปทุตฺตะชี้ให้เห็นถึงการทำบุญและการสนทนาระหว่างท้าวสักกะกับพระมหากัสสม โดยท้าวสักกะได้แนะนำให้พระมหากัสสมทำบุญและไม่ทำกรรมที่ไม่ดี พร้อมทั้งได้แสดงความสำคัญของการทำทานและบุญในพระพุทธศาส

ประโยค- พระธัมมปทุธภูตฉัทฉวยแปล ภาค ๑- หน้าที่ 128 "กิฏฐุทั้งหลาย พวกเธอจงดูว่าผู้ว่ามีจอมนะแห่งเหล่าทเทพเจ้า ทรงเปล่งอุทาน เสด็จไปทางอากาศ." กิฏฐุ ก็ว่ากันว่ามันนั้น ทำอะไร ? พระเจ้านะ. พระศาสดา ทั่ว

บทความนี้วิเคราะห์คำสอนในพระสูตรเกี่ยวกับการถวายบิณฑบาตและความสำคัญของการทำทานในศาสนาพุทธ ผ่านการทรงเปล่งอุทานของพระศาสดาและบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความศรัทธาจากเทพเจ้าและมนุษย์ อีกทั้งยังชี้ให้เห็นถึงคว

ประโยค – พระธรรมปทุมธูปฉบับคาแปล ภาค ๑ หน้า 129 "ทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่อภิภูผู้อื่น การเที่ยวบินนาทเป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้บ้านคง ผู้เข้าไปลงแล้ว มีสิตุทกเมื่อ" ก็แล้วกันท

เนื้อหาทบทวนคำสอนเกี่ยวกับกลิ่นศีลและความสำคัญของศีลในพระพุทธศาสนา โดยบอกว่าสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดคือศีล ซึ่งเปรียบได้กับกลิ่นที่ฟุ้งไปในเหล่าเทวเจ้าและมนุษย์ ดรเกิดจากการปฏิบัติดี ทั้งนี้ยังมีการเปรีย

ประโยค - พระธีมป์ทั้วถูกแปล ภาค 3 - หน้าที่ 130 ในเวลาจบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอิทธิพลทั้งหลาย มี โศกาดปิติผลเป็นต้น เทศนาเกิดประโยชน์แก่มหาชนแล้ว ดังนี้แล. เรื่องถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสปะเถระ ขบ.

ประโยค๒ – พระธรรมปฏิทัศวาร แปล ภาค ๑ หน้าที่ 131 ๑๑ เรื่องปรีชาพานของพระโคอิทิธวะ [๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อเสด็จเข้าไปอาสัจจากรังราชกุทธ์ ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารถนาการปรีชาพานของพ

ในขณะพระศาสดาได้ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน พระเถระผู้มีความเพรียงเกิดความคิดว่าตนเสื่อมจากมาน จึงตั้งใจที่จะนำศีตรธรรมมาช่วยในการพัฒนาจิต เพื่อให้บรรลุถึงความอรหัต มาตาได้สังเกตเห็นความรู้สึกของท่านและตระ

ประโยค - พระธัมปิฑฺฐุถูกจะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 132 ถ้าเราจักห้ามภิฑฺฺุนี้; เธอจงไม่ทำตามคำของเรา, เราจักทูลให้พระศาสดาห้าม" ดังนี้แล้ว จึงเข้าไปฝากพระศาสดา ด้วยเพศที่คนอื่นไม่รู้จัก กรุณาทูลอย่างนี้ว่า

บทนี้กล่าวถึงการพยายามห้ามภิฑฺฑุและการอวยบำรุงพระบาทจากผู้มีจักษุ พบกับคำสอนจากพระศาสดาเกี่ยวกับความตายและความรุ่งเรือง โดยมีการสนทนาในแง่ของธรรม ความตาย และการศึกษาในศาสนา เนื้อหาแสดงถึงความสำคัญของก

ประโยค๙ - พระธัมมปทัฏฐ konkretาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 133 ครั้งนั้นแด พระผู้มีพระภาค ได้เสด็จไปสู่ที่พระเกษ นำศัตรามา นอนอยู่แล้ว พร้อมด้วยภิกษุเป็นอันมาก. ขณะนั้น มาจผู ้ลามก คิดว่า "ปฏิสนธิวิญญาณของพ

ในเนื้อหานี้ พระผู้มีพระภาคทรงอธิบายถึงการตั้งอยู่ของวิญญาณของพระโพธิสัตว์ให้กับภิกษุในขณะที่มาจผู ้ลามกพยายามสร้างความสับสน ด้วยการถามว่า พระโพธิสัตว์อยู่ที่ไหนหลังจากที่ปฏิสนธิวิญญาณแล้ว พระศาสดาได้

ประโยค - พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134 แล้ว ไม่มาสู่พึก ถอดต้นหทารพร้อมทั้งราก ปริฉาพานแล้ว." เมื่อพระศาสตรร์สบังนั้นแล้ว พิณได้พัดคลาดจากรักแร้งของมันนั้น ผู้ฉัน ความโศกคร่อง ลำดับนั้น ยักษ

เนื้อหาในหน้านี้เสนอถึงการสนทนาระหว่างพระศาสตรและมาร รวมถึงการตั้งปณิธานของผู้มีศีลที่บริสุทธิ์ การไม่ประมาทในชีวิตและการเดินทางสู่ความบริสุทธิ์ ทำให้เห็นถึงข้อคิดและธรรมะในชีวิตที่สำคัญ โดยสื่อสารถึง

ประโคง - พระธรรมปิฎกฐิติแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 135 ปรากจากสติ. บทพระคาถาว่า สมมทยุค วิมุตตาน์ คำว่า ผู้พ้นวิสัย แล้ว ด้วยวิสัย & เหล่านี้ คือ "ดังวิสัยติ วิญญาณนวิสัยติ สมุ-เฉพาะวิษัยติ ปฏิสัสธรรมวิคติ

ในบทนี้กล่าวถึงพระคาถาและความหมายของผู้พ้นวิสัย รวมถึงการไม่ประสบของมารในธรรมะ พระคาถาเน้นการเข้าถึงความจริงและการเห็นทางแห่งพระนิพพาน ชนจำนวนมากบรรลุอธิผลทางธรรมแล้วในช่วงท้ายเทศนา โดยการแสดงธรรมของพ

ประโยค - พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 136 ๑๒. เรื่องครหานี้ [๔๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปราศจากของนิครนถ์ ชื่อครหานี้ ตรัสพระธรรมเทสนาว่า "ยถ สงคราม-ธาณสุ"

ในกรุงสาวัตดี มีการสนทนาระหว่างสีริคุตต์และครหานี้เกี่ยวกับการเข้าไปหาพระสมณโคดม โดยครหานี้ตั้งคำถามว่าการไปหาพระสมบัติมีคุณค่าอย่างไร ทำให้สีริคุตต์เกิดความคิดและรำคาญต่อคำถามดังกล่าว.

ประชโภค - พระตรีมูรติวิชชาแปล ภาค ๑ หน้า 137 อย่างนี้ว่า ‘ท่านไปหาพระสมณโคดมแล้ว จักได้อะไร ? ท่านง เข้าไปหาพระผู้เป็นเจ้าของเรา ถวายทานแก่พระผู้เป็นเจ้าหล่านั้น, ท่านงบอกแก่ร่ำก่อน พระผู้เป็นเจ้าก็ห

บทสนทนาเกี่ยวกับความรู้ของพระผู้เป็นเจ้าและการถวายทานแก่พระผู้เป็นเจ้า โดยที่ผู้สนทนาแสดงความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมและบุญ พร้อมกับการพูดถึงความรู้ที่พระผู้เป็นเจ้ามีเกี่ยวกับอดีตและอนาคต ซึ่งแสดงให้เห็นถ

ประโยค – พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138 นิรนาถเหล่านั้น รำรำรินดีแล้ว กล่าวแล้ว “กิจของพวกเรา สำเร็จแล้ว จำเดิมแต่คำสีริล อึ่มในพวกเราแล้ว สมบัติ ชื่ออะไร จั๋ไม่มีแล้วพวกเรา ?” ที่อยู่ เมือง

เนื้อหาเกี่ยวกับกิจกรรมของนิรนาถในเมืองสีริคุตต์ ที่ดำเนินการตามคำสีริล โดยการจัดเตรียมสถานที่และของใช้สำหรับพระผู้เป็นเจ้า เช่น หลุมเพื่อการนั่งของอาณะ การเตรียมข้าวและขนม และการจัดการด้านพิธีการมากม

ประโยค๓ - พระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 139 นั่นไปแล้ว พวกนิครนธ์ประมาณ ๕๐๐ กีบา สิริศุภต่อออกจากเรือน ไหว้พวกนิครนธ์ด้วยเบญจางคประดิษฐ์แล้ว ยืนประคองอัญชลีอยู่ เมืองหน้าของนิครนธ์เหล่านี้ คิดว่า

ในส่วนนี้ของพระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล สิริศุภและพวกนิครนธ์ได้เข้าสู่เรือน ในการเข้าไปนั้นมีการพูดคุยเกี่ยวกับความเหมาะสมในการนั่งของนิครนธ์ ซึ่งสะท้อนถึงความเข้าใจในธรรมชาติของการทำกิจกรรมต่าง ๆ ในบริบทพระ

ประโยค- พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140 ได้รับว่า สีรวุฒนั้น ในทำพิธีนี้ ก็คือคิดว่า "เมื่ออินครณ์ คนหนึ่ง คงลงในหลุมแล้ว, นิครณ์ที่เหลือ อยู่จังแล้ว" นิครณ์ เหล่านั้น กล่าวว่า "ดี" แล้วคิดว่า

ในพิธีนี้ สีรวุฒได้รับการกล่าวถึงเมื่อมีความคิดว่าผู้หนึ่งอาจลงไปในหลุม และที่เหลืออยู่กับนิครณ์ที่เหลือ ในระหว่างที่นิครณ์ทำพิธี พวกเขาได้รับการสนับสนุนในการวางแผนเชิงกลยุทธ์ โดยเชื่อว่าความตั้งใจของ